Nasze historie odchudzania

Niedowiarek
Po porodzie zleciało co prawda 10 kg, ale i tak czułam się jak zupełnie inna osoba. Pamiętam jak mój synek miał niecałe dwa latka to koleżanka, która też walczyła z nadwagą pokazała mi, że znalazła fajną stronkę, na której prowadzi pamiętnik. Pokazała mi Vitalię. Jej się udało zgubić kilogramy, ale ja - niedowiarek mówię sobie: „To pewnie jakiś pic na wodę. DOBRA REKLAMA I TYLE.”

Gratisowe kilogramy po diecie 1000 kcal
Nie wierzyłam, że można tyle schudnąć. Życie toczyło się dalej a ja, można powiedzieć, też się toczyłam, gruba i nieszczęśliwa. W lutym 2009 roku urodziłam moje drugie dziecko, nie przytyłam w ciąży dużo, bo 15 kg, ale wyjściowa waga wynosiła 91 kg. Jak stanęłam na wagę w marcu, to się za głowę złapałam 98 kg. Mówię: „O NIE! 23 lata i taka waga? Nie mogę marnować swojej młodości!” Postanowiłam przejść na jakąś dietę, ale od postanowienia do działania minęło trochę czasu. Ostatecznie w kwietniu zaczęłam dietę 1000 kcal. Wytrzymałam na niej około 2 tygodnie, schudłam jakieś 5 kg, poczułam się pewnie i popuściłam pasa, co kosztowało mnie z powrotem te 5 kg + 1 kg w gratisie. Poddałam się, pogodziłam w pewnym sensie z tym jak wyglądam. Jednak gdy zaczęło się robić ciepło i trzeba było przerzucić się na letnie ciuchy, to był koszmar - wszędzie mi się wylewało! We wszystkim wyglądałam jak hipopotam!

Waga, płacz i Vitalia
Pamiętam, jak w czerwcu stanęłam przed lustrem i się rozpłakałam! Jak ja wyglądam??!! Powiedziałam sobie wtedy: Trzeba zacząć walczyć! Znowu przeszłam na 1000 kcal, ale w międzyczasie szukałam ratunku w Internecie z nadzieją, że znajdę jakąś dietę cud. Mało wysiłku a efekty natychmiastowe! Przypomniałam sobie o Vitalii. Myślę sobie: „Nic nie tracę, a mogę tylko zyskać! Bez zastanowienia wykupiłam 3 miesięczny abonament na dietę smacznie dopasowaną. Obyło się bez diety cud i głodówkowych jadłospisów.

Dieta, na której się je i motywujące kopniaki
Po otrzymaniu diety byłam zaskoczona, że na start mam taką ilość kalorii! Napisałam do mojej Pani dietetyk z niedowierzaniem - jak ja mam chudnąć, jak tu tyle jedzenia?? :) Po szczegółowym objaśnieniu przez Panią dietetyk zaczęłam wierzyć, że to może się udać! Tydzień po jak przyszedł dzień ważenia nie wierzyłam własnym oczom!!! 4,100 kg na minusie REWELACJA!!! aż się popłakałam ze szczęścia:) To mnie jeszcze bardziej zmotywowało do dalszej walki! Posiłki są pyszne ciekawe i sycące! Miałam też chwile zwątpienia załamania i wpadki żywieniowe nie było kolorowo cały czas. Najgorsze było to, gdy wszyscy w domu sobie zajadali batoniki, chipsy i inne bomby kaloryczne! Ślinka ciekła, okropne uczucie! Wtedy szybko siadałam przed komputerem wystukiwałam vitalia.pl i pisałam w Pamiętniku jak mi ciężko, że już nie mogę, że tak bardzo jestem głodna! W mgnieniu oka miałam odzew w postaci komentarzy tak zwanych "KOPNIAKÓW" po to, aby się otrząsnąć, dziewczyny przypominały, ile już osiągnęłam i żeby 1000 razy się zastanowić nad tym, czy warto sięgnąć po te smakołyki! Zawsze po tym zmieniałam nastawienie i mówiłam sobie: „One mają rację. Byłabym niemądra, gdybym to zaprzepaściła! JESTEM SILNA! NIE DAM SIĘ!”

Uwieńczenie sukcesu - polowanie na zakupach
Najfajniejszą zabawą po tym całym odchudzaniu było polowanie na nowe łaszki w NOWYM ROZMIARZE!!!:) Pamiętam jak brałam jakąś rzecz w ręce i mówiłam: „NIE JA W TO NIE WEJDĘ! to jest przecież takie malutkie!” Ale po przymierzeniu wychodziłam z przymierzalni z wyszczerzonymi zębami - jednak udało się to na mnie już nie wcisnąć tylko założyć ;) Noszę teraz rozmiar o 3 razy mniejszy - zamiast 18 (48), 12 (40). Jestem w szoku! W wigilię po raz pierwszy od kilku lat ubrałam sukienkę i co najważniejsze - czułam się w niej komfortowo i sexy:)

Mamusiu, ślicznie wyglądasz
Jeżeli chodzi o ćwiczenia to jakoś nigdy nie miałam do tego smykałki, ale w listopadzie namówiłam męża na kupno rowerka stacjonarnego i to okazało się strzałem w 10, bo dzięki niemu chudnę nawet więcej niż mam ustawione w diecie, a przy okazji poprawiła się moja kondycja no i gubię centymetry tu i ówdzie:) Jeszcze nigdy nie byłam taka szczęśliwa! Teraz blisko po 6 latach od urodzenia synka wróciłam do wagi sprzed ciąży. Jak ja to mówię - lepiej późno niż wcale! Nareszcie zamiast słyszeć od synka: „Mamusiu dlaczego masz taki wielki brzuch, dlaczego jesteś GRUBA?” Słyszę tylko: „MAMUSIU, ALE PIEKNIE WYGLĄDASZ!” W końcu nie wstydzę się siebie, chodzę z podniesioną głową i nie chowam się przed ludźmi! Teraz za mną jest już 36 kg i nic mi tak nie pomaga jak wszystkie miłe słowa od rodziny, znajomych i społeczności Vitalii. Cieszę się, że mogę być motywacją dla innych i że dzięki mnie oni zaczynają wierzyć, że dadzą radę, że nie ma rzeczy niemożliwych! Tak, jak kiedyś szukałam motywacji w dziewczynach z Vitalii, teraz sama mogę być motywacją dla innych:) Jestem też bardzo zadowolona z kontaktu z Panią dietetyk, która zawsze odpowiada na moje pytania, nawet te najdziwniejsze;) Dziękuje Wam za to, że w końcu jestem SOBĄ – szczęśliwą, pełną samozaparcia i wiary osobą!! :)